عمر بن شعیب از پدرش او از جدش از پیامبر اکرم صلىاللهعلیهوآلهوسلم روایت کرده است فرمود:
یعنی: جبرئیل در حالی که خنده می کرد و خوشحال بود، از آسمان بر پیامبر صلىاللهعلیهوآلهوسلم فرمود: سلام بر تو ای جبرئیل!
گفت: خداوند عزیز و جلیل هدیه ای برایت فرستاده است.
فرمود: آن هدیه چیست ای جبرئیل!
گفت: کلماتی است همراه با گنج های عرش که خداوند تو را به واسطه آن کلمات تکریم نموده است.
فرمود: آنها چیست ای جبرئیل؟!
گفت: بگو .
( بِسْمِ اللهِ الرَّحْمنِ الرَّحیمِ یا مَنْ اَظْهَرَ الْجَمیلَ وَ سَتَرَ الْقَبیحَ وَ لَمْ یَهْتِکِ السِّتْرَ عَنّى یا کَریمَ الْعَفْوِ یا حَسَنَ التَّجاوُزِ یا واسِعَ الْمَغْفِرَةِ وَ یا باسِطَ الْیَدَیْنِ بِالرَّحْمَةِ یا صاحِبَ کُلِّ نَجْوى وَ یا مُنْتَهى کُلِّ شَکْوى یا کَریمَ الصَّفْحِ یا عَظیمَ الْمَنِّ یا مُبْتَدِءَ کُلِّ نِعْمَةٍ قَبْلَ اسْتِحْقاقِها یا رَبّاهُ یا سَیِّداهُ یا مَوْلَیاهُ یا غایَتاهُ یا غِیاثاهُ صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ اَسْئَلُکَ اَنْ لاتَجْعَلنى فِى النّارِ ) .
به نام خدا که رحمتش بسیار و مهربانى اش همیشگى است، اى که زیبایى را آشکار
کنى، و زشتى را بپوشانى، و از من پرده حرمت را ندارى، اى بزرگوار گذشت، اى
نیکو درگذرنده، اى فراخ آمرزش، اى به مهر گشاده دو دست، با رحمت، اى صاحب
هر راز، اى نهایت هر گلایه، اى بزرگوار چشم پوش، اى بزرگ احسان، اى آغاز
کننده هر نعمت پیش از لیاقت آن، اى پروردگار، اى آقا، اى مولا، اى
نهایت، اى فریادرس، بر محمّد و خاندان محمّد درود فرست، و از تو مى خواهم
که مرا در آتش دوزخ قرار ندهى. 1
از حضرت صادق علیه السّلام نقل شده: این دعا را خواند:
اَللّهُمَّ
اَنْتَ ثِقَتى فى کُلِّ کُرْبَةٍ وَ اَنْتَ رَجآئى فى کُلِّ شِدَّةٍ وَ
اَنْتَ لى فى کُلِّ اَمْرٍ نَزَلَ بى ثِقَةٌ وَعُدَّةٌ کَمْ مِنْ کَرْبٍ
یَضْعُفُ عَنْهُ الْفُؤ ادُ وَ تَقِلُّ فیهِ الْحیلَةُ وَ یَخْذُلُ عَنْهُ
الْقَریبُ وَ الْبَعیدُ وَ یَشْمَتُ بِهِ الْعَدُوُّ وَ تُعْیینى فیهِ
الاُْمُورُ اَنْزَلْتُهُ بِکَ وَ شَکَوْتُهُ اِلَیْکَ راغِباً فیهِ عَمَّنْ
سِواکَ فَفَرَّجْتَهُ وَ کَشَفْتَهُ وَ کَفَیْتَنیهِ فَاءنْتَ وَلِىُّ
کُلِّ نِعْمَةٍ وَ صاحِبُ کُلِّ حاجَةٍ وَ مُنْتَهى کُلِّ رَغْبَةٍ فَلَکَ
الْحَمْدُ کَثیراً وَ لَکَ الْمَنُّ فاضِلاً
خدایى تویى مورداطمینان
من در هر اندوه شدید، و تویى امید من در هر سختى، و تویى مورد اطمینان و
ذخیره ام در هر امرى که بر من فرود آمد، چه بسیار اندوه شدیدى که دل از آن
ناتوان مى شود، و چاره در آن کم مى گردد، و خویش و بیگانه به آن کمک
نمى دهد، و دشمن به خاطر آن زخم زبان مى زند، و کارها در آن خسته ام
مى کند، آن را به درگاه تو آوردم، و از آن به تو شکایت نمودم، از غیر تو در
آن رو گردانم پس آن را گشودى، و برطرف کردى، و مرا از آن کفایت نمودى، پس
تویى سرپرست هر نعمت، و صاحب هر جاجت، و نهایت هر رغبت، ستایش بسیار
توراست، و احسان فزون توراست.2
فقال رسول الله صلىاللهعلیهوآلهوسلم جبرئیل: ما ثواب هذه الکلمات؟ قال: هیهات! هیهات! انقطع العمل، لو اجتمع ملائکه سبع سماوات و سبع ارضین علی ان یصفوا ثواب ذلک الی یوم القیامه ما و صفوا من کل جزء جزءا واحدا .
یعنی: در اینجا رسول خدا صلىاللهعلیهوآلهوسلم به جبرئیل فرمود: ثواب این کلمات چیست؟
گفت: دور است! دور است! این کار شدنی نیست. اگر ملائکه هفت آسمان و هفت زمین جمع شوند و تا روز قیامت بخواهند ثوابش را توصیف کنند، در هر جزء (از دعا) یک ثوابش را هم نمی توانند توصیف نمایند .
فاذا قال العبد: یا من اظهر الجمیل و ستر القبیح، ستره الله و رحمه فی الدنیا، و جمله فی الاخره، و ستر الله علیه الف ستر فی الدنیا و الاخره .
یعنی: وقتی بنده می گوید: ای کسی که زیبایی را آشکار و زشتی را می پوشانی، خداوند متعال او را در دنیا پوشیده مشمول رحمت خود می گرداند و در آخرت هم زیبایش می گرداند و هزار پوشش در دنیا و آخر بر او قرار می دهد .
و اذا قال: یا من لم یواخذ بالجریره و لم یهتک الستر، لم یحاسبه الله یوم القیامه و لم یهتک ستره یوم تهتک الستور.
یعنی: و آنگاه که بنده گفت: ای کسی که گناهکار را (فوری) مواخذه نمی کنی و پرده را نمی دری خداوند روزی قیامت او را حساب نمی کشد و روزی که پرده ها دریده می گردد، پرده او را نمی درد .
و اذا قال: یا عظیم العفو، غفر الله له ذنوبه و لو کانت خطیئته مثل زبد البحر .
یعنی: و وقتی که می گوید: ای کسی که دارای عفو عظیمی، خداوند گناهانش را می آمرزد اگر چه خطاهایش به اندازه کف دریا باشد..
و اذا قال: یا حسن التجاوز، تجاوز الله عنه حتی السرقه و شر الخمر و اهاویل الدنیا و غیر ذلک من الکبائر .
یعنی: و هنگامی که می گوید: ای کسی که دارای گذشت نیکویی، خداوند از او در می گذرد؛ حتی گناهانی مانند دزدی، شرابخوری، کارهای وحشتناک دنیا و سایر گناهان کبیره .
و اذا قال: یا واسع المغفره، فتح الله عزوجل له سبعین بابا من الرحمه فهو یخوض فی رحمه الله عزوجل حتی یخرج من الدنیا.
یعنی: آنگاه که گفت: ای که آمرزشت وسیع است، خداوند عزیز و جلیل، هفتاد در رحمت برای وی می گشاید به طوری که او در رحمت خدا غوطه می خورد تا از دنیا خارج شود .
و اذا قال: یا باسط الیدین بالرحمه، بسط الله یده علیه بالرحمه .
یعنی: و وقتی که گفت: ای کسی که دستهایت را برای رحمت گشوده ای، خداوند دست رحمتش را به سوی او می گشاید .
و اذا قال: یا صاحب کل نجوی، و یا منتهی کل شکوی، اعطاه الله من الاجر ثواب کل مصاب، و کل سالم، و کل مریض، و کل ضریر، و کل مسکین، و کل فقیر، و کل صاحب مصیبه الی یوم القیامه.
یعنی: و هنگامی که گفت: ای همراه هر نجوایی، ای کسی که هر شکایتی به تو منتهی می شود، خداوند به اندازه هر مصیبت زده و هر سالم و هر مریض و هر ضرر دیده و هر مسکین و هر فقیر و هر صاحب مصیبتی تا روز قیامت به او ثواب عطا می کند .
و اذا قال: یا عظیم المن، اعطاه الله یوم القیامه منیته و منیه الخلائق .
یعنی: و چون گفت: ای کسی که دارای منت عظیمی، ذات اقدس الهی روز قیامت هم آرزوی او و هم آرزوی خلایق را به وی می دهد .
و اذا قال: یا کریم الصفح، اکرمه الله تعالی کرامه الانبیاء .
یعنی: و آنگاه که گفت: ای روی با کرامت! خداوند متعال او را چون انبیا بزرگوار قرار می دهد .
و اذا قال: یا مبتدئا بالنعم قبل استحقاقها، اعطاه الله من الاجر بعدد من شکر نعماه .
یعنی: و وقتی که گفت: ای که قبل از استحقاق بندگان، نعمتت را آغاز کرده ای! خداوند به تعداد هر کس که نعمتهایش را سپاسگزاری کرده به او اجر عطا می کند.
و اذا قال: یا ربنا یات سیدنا، قال الله تبارک و تعای: اشهدوا ملائکتی انی قد غفرت له و اعطیته من الاجر بعدد من خلقته فی الجنه و النار و السماوات السبع و الارضین السبع و الشمس و القمر و النجوم و قطر الا مطار و انواع الخلق و الجبال و الحصی و الثری و غیر ذلک و العرش و الکرسی.
یعنی: هنگامی که گفت: ای پروردگار ما! و ای آقای ما! خداوند تبارک و تعالی می گوید: ملائکه من، شاهد باشید که من او را آمرزیدم و به تعداد هر کسی که در بهشت و جهنم و آسمانهای هفتگانه و زمینهای هفتگانه هست و خورشید و ماه و ستارگان و قطره های باران و انواع مخلوقات و کوهها و سنگریزه ها و شبنم و غیر آنها و عرش و کرسی، به او اجر و پاداش دادم .
و اذا قال: یا مولانا، ملا قلبه من الایمان.
یعنی: و وقتی که گفت: ای مولای ما! خداوند قلبش را پر از ایمان گرداند .
و اذا قال: یا غایه رغبتنا، اعطاه الله یوم القیامه رغبته و مثل رغبه الخلائق .
یعنی: و آنگاه که گفت: ای نهایت آرزوی ما! خداوند روز قیامت تمایلات او تمایلات تمام مخلوقات را به وی عطا می کند .
و اذا قال: اسالک یا الله، ان لا تشوه خلقی بالنار، قال الجبار جل جلاله استعتقنی عبدی من النار، اشهدوا ملائکتی انی قد اعتقته من النار، و اعتقت ابویه و اخونه و اهله و ولده و جیرانه، و شفعته فی الف رجل ممن و جبت لهم النار، و اجرته من النار .
یعنی: و وقتی که گفت: از تو می خواهم که خلقتم را با آتش، زشت نسازی، خداوند جبار جلیل می گوید: بنده ام از من طلب رهایی از آتش را نموده، ملائکه من شاهد باشید که او و پدر و مادر و برادر و خانواده و فرزند و همسایگانش را از آتش آزاد کردم و شفاعت او را درباره هزار انسانی که آتش بر آنان واجب شده بوده پذیرفتم و از آتش نجاتش دادم.
فعلمهن یا محمد المتقین، ولا تعلمهن المنافقین، فانها دعوه مستجابه لقائلهن ان شاء الله تعالی، و هو دعاء اهل البیت المعور حوله اذا کانوا یطوفون به.
یعنی: ای محمد
صلىاللهعلیهوآلهوسلم
این دعا را تنها به اهل تقوا بیاموز، مبادا آن را به منافقین یاد بدهی؛ چون
دعایی است که اگر خداوند متعال بخواهد، برای گوینده، اجابت خواهد گردید،
این همان دعای اهل بیت معمور است، آنگاه که بر گرد آن طواف می کنند
.
برگرفته از کتاب آئین بندگی و نیایش
1 و 2 از مفاتیح الجنان بیان شد .
برچسب:
نویسنده: یوسف یوسفی