فیلم سینمایی ماهی بزرگBig Fish

مرز بین حقیقت و رویا یا خیالات کجاست؟آنچه که ما برای قصه های دیگران خیال یا وهم و قصه فرض میکنیم می تواند واقعیتی باشد که درکش برای ما می تواند خیالات باشد .مثل سفر ادوارد به شهر اجنه خوب .فیلم بیشتر یک فیلم معنی گرا است تا درامی عاشقانه یا کمدی .

ماهی بزرگ نام فیلمی فانتزی، کمدی و درام ساختهی تیم برتون بر اساس داستانی از دانیل والاس است.

این جملهی فیلم Big Fish تا حد زیادی حقیقت فیلم را روایت می کند. ادوارد بلوم به نوعی نماینده ی گذشته ی انسان است. زمانی که هر اتفاقی یک منشاء ماوراء الطبیعه داشت و برای هر پدیده ی طبیعی داستانی اسرار آمیز وجود داشت. پسرش ویل به نوعی نماینده ی انسان معاصر است. او این گذشته را نمی پذیرد و در بین آن به دنبال حقیقت می گردد. او سعی می کند به همه چیز کاملا علمی و منطقی نگاه کند و چیزهایی که توجیه منطقی و علمی ندارند را غیر واقعی می داند. او به قصه ها باور ندارد.

ولی فیلم Big Fish معتقد است که باید به خیالات همان گونه ای نگاه کرد که به اساطیر نگاه می کنیم. اسطوره ها بخش بسیار مهمی از گذشته ی انسان و هویت او هستند و زمینه های ذهنی و ناخودآگاه او را توضیح می دهند. “ماهی بزرگ” معتقد است که خیالات برای واقعیت همان اسطوره برای انسانند. لازم و غیرقابل تفکیک.

ادوارد بلوم یک فروشنده ی دوره گرد است. او تمامی زندگی اش را به تعریف قصه هایی شگفت انگیز و غیرقابل باور گذرانده است و بارها و بارها آن ها را تکرار کرده است. فرزند او ویل در تضاد با پدر قرار دارد. او روزنامه نگار است و در جست و جوی حقیقت. زمانی که ویل در آستانه ی پدر شدن قرار دارد و مرگ پدر را نزدیک می بیند به نزد او باز می گردد و حقیقت پشت داستان ها را جویا می شود. او امیدوار است که بتواند با فهمیدن حقیقت زندگی پدرش هم او را از ابتدا دوست داشته باشد و هم پدر مناسبی برای فرزندش باشد. ماهی بزرگ را می توان جدال بین انسان امروزی با پیشینه اش دانست. جدال بین حقیقت و خیال.