این
سوال سیاست خارجی در سال 2019 است: آیا ترامپ، نخست وزیر اسرائیل،
بنجامین نتانیاهو، و شاهزاده سعودی، محمد بن سلمان، همه
اینهارا به شدت با هم متحد کرده تا در خارج از کشورخود ، به برای جنگ با ایران بی پروا کرده است ؟
می توان اقدامات نظامی را محدود کرد - افزایش بمباران های اسرائیلی برای نیروهای ایران در داخل سوریه یا احتمال حملات مرزی ایاالت متحده در عراق و
یا برخورد کشتی های نیروی دریایی آمریکا و ایران در خلیج فارس - باعث جنگ
گسترده تر میشود؟ نگران کننده است، پاسخ ها: بله و بله
با وجود این که اروپای غربی در مخالفت با هر گونه جنگ بعدی با ایران قرار
دارد، گرچه روسیه و چین در برابر آن بازدارندگی می کنند، حتی اگر اکثر
کارشناسان سیاست خارجی واشنگتن از آغاز چنین جنگی هراس داشته باشند، ممکن
است اتفاق بیفتد.
علیرغم مواجه شدن با مواضع ترامپ در رابطه با ونزوئلا و حتی با کره شمالی،
ایران نقطه قابل توجهی برای جنگ بعدی تیراندازی واشنگتن است.
سالها مواضع ضدآمریکایی ایران ممکن است در چهره های رئیس جمهور ترامپ و
دو دستیار اسرار آمیزش، وزیر امور خارجه مایک پومپو و مشاور امنیت ملی جان
بولتون، منجر به درگیری با پیامدهای بالقوه فاجعه آمیز ی بشود.
چنین جنگی می توانست در سرتاسر خاورمیانه، نه تنها در عربستان سعودی و
اسرائیل، دو قدرت عمده ضد ایران، بلکه در عراق، سوریه، لبنان، یمن و
کشورهای مختلف خلیج فارس گسترش یابد. در حقیقت، همانطور که حسن روحانی، رئیس جمهور ایران، در سال گذشته پیشنهاد کرد «جنگ با ایران مادر تمام جنگها» است.
Flashpoint های مرگبار برای جنگ آیندهNOTION
انها سوار غلتکی هستند که این سیاست خارجی دونالد ترامپ است، دشوار است که واقعیات را تشخیص دهد و چه چیزی هست یا نیست ، در لفاظی های او چه چیزی هست یا نیست.
هنگامی که به ایران می آید، منطقی است فرض کنیم Trump، Bolton و Pompeo
که این سه تن یک برنامه ای برای به روز رسانی نسخه حمله ی یک جانبه به عراق مشابه برنامه رئیس
جمهور جورج دبلیو بوش آن را بهار 2003 آغاز کرده است داشته باشند .
ترجمه این قسمت توسطط سایت معرفت الله به نقل از خبرگزاری
قسمتهایی از مقاله احتمال وقوع جنگ ایران و آمریکا به نقل از خبرگزاری اسپتنیک روسیه :
پس می توان گفت با شرایط سیاسی و
اقتصادی ایالات متحده و با توجه به شرایط نظامی ایران گزینه حمله تمام
عیار نظامی بر علیه ایران بسیار بعید است گو اینکه نمی توان آن را نادیده
گرفت اما گزینه های دیگری وجود دارد که بسیار محتمل می باشد و آن احتمال
انجام یک عملیات نظامی توسط ایالات متحده و یا همپیمانانش بر علیه ایران و
یا همپیمانان ایران در منطقه خواهد بود.
علیرغم اینکه برخی گزارش ها
مبنی بر اینکه مشاور امنیت ملی آمریکا از پنتاگون تقاضای تهیه انجام یک
عملیات نظامی بر علیه ایران را نموده هنوز تایید ویا تکذیب نشده ولی به هر
حال باید توجه داشت که چنین گزینه ای می تواند محتمل ترین گزینه روی میز
برای آمریکا به حساب آید اما به هر حال آمریکایی ها هم بخوبی می دانند که
بحث ضربه نظامی زدن به ایران مانند حمله های نظامی اسرائیل به همپیمانان
ایران در سوریه نخواهد بود، و قطعا با واکنش بسیار تند ایران مواجه خواهد
شد.
کمترین واکنشی که ایران می
تواند نشان دهد این است که اهداف مرتبط با آمریکا و یا متحدین آمریکا در
منطقه را به تناسب عملیات بر علیه ایران مورد حمله قرار دهد و ایرانی ها
بخوبی می دانند در این شرایط هم اهداف نظامی و هم اهداف اقتصادی باید هدف
قرار گیرد و به این دلیل احتمال افزایش شدید قیمت نفت و یا حتی ورشکسته شدن
برخی متحدین ایالات متحده در منطقه بسیار زیاد است.
بله ممکن است رئیس جمهوری
ایالات متحده تصمیم بگیرد وارد یک قمار بر علیه ایران شود اما بسیار بعید
است این قمار نتیجه مورد نظر او را در پی داشته باشد و به همین دلیل قطعا
آمریکایی ها ترجیح خواهند داد همین جنگ تمام عیار اقتصادی که بر علیه ایران
شروع کرده اند را ادامه دهند چون ظاهرا با توجه به همراهی برخی کاسبکاران
داخلی با آنها این گزینه پاسخ بهتری به آنها خواهد داد.
ترجمه این قسمت توسط سایت sputniknews.com
ربکا گردن از خبرگزاری لوبلاگ:
اتحاد های جدید...
ژئوپولتیک (و یک دشمن مشترک) می تواند اتحاد های عجیب و غریبی
را به وجود بیاورد. آدام انتس در مقاله ای در نیویورکر، گفته بود که پیش
از انتخابات ریاست جمهوری، اتحادی چهارگانه در خاورمیانه با حضور اسرائیل،
عربستان، امارات و امریکا شکل گرفته بود. به طور غیر منتظره ای، این ماجرا،
بازیکن پنجمی هم داشت که در کمین نشسته بود: روسیه. بر اساس گفته ی انتس،
محمد بن زاید، پادشاه ابوظبی و یک از قدرتمندترین مردان امارات، به یکی از
دوستان آمریکایی اش پیشنهاد داد که ولادیمیر پوتین "ممکن است مایل باشد
مناقشات سوریه را حل و فصل کند و در عوض آن رفع تحریم های روسیه، به خاطر
اقداماتش در اوکراین، را بخواهد."
هدف این اتحاد جدید، بیشتر پایان دادن به حضور نظامی ایران در
سوریه است تا اینکه بخواهند بشار اسد را در سوریه سرنگون کند. آنها به
دنبال عقب راندن و یا حتی سرنگون کردن دولت ایران هستند.
ترامپ مانند اوباما اصراری بر این ندارد که کناره گیری اسد
لازمه ی رسیدن سوریه به صلح است. نتانیاهو نیز به وضوح اعلام کرده است که
اسرائیل با ماندن اسد در قدرت مشکلی ندارد تنها به این شرط که ارتش ایران
سوریه را ترک کند.
در همین حین، در سوریه...
نیروهای نظامی زیادی در سوریه در حال نبرد هستند – داخلی و
خارجی – گروه های حامی دولت اسد عبارت اند از: نیروهای مسلح حزب الله لبنان
که تحت حمایت ایران هستند، نیرو های سپاه پاسدارن ایران و قطعا ارتش
روسیه. در طرف دیگر این نبرد، گروه های تروریستی مختلفی حضور دارند از
جمله نیرو های باقی مانده از داعش و انواع مختلفی از گروه های مخالف اسد که
تحت حمایت آمریکا هستند. با توجه به درگیری های کردها که هم کردهای روسیه و
ترکیه را شامل می شود، و حملات اسرائیل به مواضع ایران در سوریه و حضور
حداقل 2000 نظامی آمریکایی، حتی اگر نهایتا توافق صلحی هم به دست آید،
سوریه که زادگاه الفبا است، کشوری فرومانده برای دهه ها خواهد بود.
ما باید در این باره صحبت کنیم
حالا که پرزیدنت ترامپ و وزیر امور خارجه اش، آشکارا در مورد
احتمال افزایش تنش ها بین ایران و آمریکا صحبت می کنند، ریسک این مسئله
بسیار بالا است که اتحاد آمریکا، اسرائیل و عربستان، به جنگ با ایران منجر
شود. اگر قرار باشد تنها یک درس از جنگ های آمریکا پس از حادثه ی 11
سپتامبر بگیریم، این است: "جنگ دیگری را آغاز نکنید."
برای بیش از 70 سال، آمریکایی ها تا حد زیادی از تاثیرات
سیاست خارجی ایالات متحده در سایر نقاط جهان چشم پوشی کرده اند. ویران شدن
سوریه. قحطی در یمن. واقعا ناراحت کننده است اما ما هنوز هم تعجب می کنیم
که این اتفاقات چه ربطی به ما دارد؟
برای مردم خاورمیانه جای سوال نیست که سیاست ها و اقدامات
آمریکا چه تاثیری بر زندگی شان داشته است. آنها همه چیز را می دانند و
آنچه می دانند واقعا ویران کننده است. اکنون وقت آن رسیده است که بحث های
واقعی در مورد سیاست آینده ی آمریکا در قبال خاورمیانه را جزء زندگی خود
بدانیم.