گناه و راه درمان آن

بر گرفته از کتاب در آغوش خدا

آگاهانه طی کند تا ظاهر و باطنش از فحشا

و منکرات و از فسق و فجور و از سیئات اعمال و از شرور نفس و از وساوس شیطانی و رذایل اخلاقی به طور کامل شستشو یابد و در صف پاکان و نیکان و مشتاقان و صالحان و عابدان و سالکان و راه یافتگان به حریم قرب محبوب قرار گیرد و به جای استحقاق غضب ربّ ، مستحق رحمت و استحقاق عذاب دردناک قیامت ، شایسته ی جنت و بهشت عنبر سرشت شود .

این توجه و بیداری نسبت به گذشته ، و این گونه قرار گرفتن در منزل توبه و انابه و این شکل شستشوی ظاهر و باطن از آلودگیها کلید آشتی با خداست .

از آنجا که توبه و بازگشت به حضرت حق از اعظم عبادات و از پرسودترین حالات و از پرمنفعت ترین واقعیات است ، و بخش عظیمی از آیات کتاب حق و معارف اهل بیت (علیهم السلام) به آن اختصاص یافته ، لازم است شخص تائب و نادم به اموری در زمینه ی توبه توجه کند تا بتواند این عبادت اعظم و این حقیقت اقوم را تحقق دهد و از منافع سرشار آن بهره مند گردد .

یولد عَلَی الْفِطْرَهِ حَتّی یَکُونَ ابواه یهودانه وینصِّرانه(1) .

پاورقی

1 عوالی اللئالی : 1 / 35 ، الفصل الرابع ، حدیث 18 ; بحار الأنوار : 3 / 281 ، باب 11 ، حدیث 22 .

هر طفلی بر اساس بافت توحید و اسلام و نبوت و ولایت به دنیا می آید . این پدر و مادر او هستند که او را در مدار یهودیت و نصرانیت قرار می دهند .

معلم یا معاشر یا جامعه ی منحرف هم در ایجاد انحراف در انسان بسیار مؤثرند .

انسان بر اثر این عوامل دچار خطای فکری ، انحراف قلبی ، رذایل اخلاقی و سیئات عملی می شود ، و این مجموعه جز یک سلسله بیماری قابل علاج چیز دیگری نیست . از نظر قرآن مجید از این بیماری راه نجات هست و برای این مرض شفا مقرر است ، و این درد را داروی درمان وجود دارد .

یَا أیُّهَا النَّاسُ قَدْ جَاءَتْکُم مَوْعِظَهٌ مِن رَبِّکُمْ وَشِفَاءٌ لِمَا فِی الصُّدُورِ وَهُدیً وَرَحْمَهٌ لِلْمُؤْمِنِینَ (1) .

ای مردم ! از جانب پروردگارتان موعظه ای به سوی شما آمد ، در این موعظه شفای بیماری درون شماست و هدایت و رحمت برای اهل ایمان .

این بیماری از نظر قرآن می تواند مورد مغفرت و رحمت خداوند قرار بگیرد :

إِلاَّ الَّذِینَ تَابُوا مِنْ بَعْدِ ذلِکَ وَأَصْلَحُوا فَإِنَّ اللّهَ غَفُورٌ رَحِیمٌ (2) .

مگر آنان که پس از ارتکاب معاصی توبه کردند و ظاهر و باطن خود را اصلاح نمودند و تبدیل به انسانی قابل قبول حق شدند ، همانا خداوند آمرزنده و رحیم است .

(علیهم السلام) روشن شد که گناهان آشکار و پنهان ، و بیرونی و درونی جز یک بیماری چیزی نیست و این بیماری هم قابل درمان است ، و هم می تواند در معرض مغفرت و عفو و پرده پوشی و رحمت خداوند قرار گیرد ، گنهکار باید همه جانبه برای بیرون آمدن از این چاه خطرناک مهلک و معالجه شدن از این بیماری ، و اینکه بدون تردید مورد عفو و مغفرت و رحمت قرار می گیرد امیدوار شود ، و به عنایت خداوند دلگرم گردد و با تکیه بر این امید مثبت ، به توبه ی جدی و بازگشت حقیقی ، و آشتی عاشقانه ، و جبران تمام گناهان گذشته ، و علاج این بیماری و رفع این ورشکستگی اقدام نماید ، چرا که انجام این امور در قدرت و توان او هست ، و علاوه بر آن ، اقدام برای توبه و انابه و علاج این مرض ، و تأمین مایه های از دست رفته واجب است ، و ناامیدی و یأس و کسالت و دلسردی ، و شعار انحرافی و شیطانی « آب از سر ما گذشت چه یک نی ، چه صد نی » حرام و برابر کفر است

وَلاَ تَیْأَسُوا مِن رَّوْحِ اللَّهِ إِنَّهُ لاَ یَیْأَسُ مِن رَوْحِ اللَّهِ إِلاَّ الْقَوْمُ الْکَافِرُونَ (1)

پاورقی

1 یونس ( 10 ) : 57 .

2 آل عمران ( 3 ) : 89 .

. از رحمت خدا ناامید و مأیوس نباشید ، چرا که جز کافران از رحمت خدا ناامید نمی شوند

البته کسی که در مدار امید به رحمت و عفو و مغفرت قرار می

گیرد ، لازم است وسایل و اسباب تحقق امید خود را از قبیل پشیمانی جدی از گناه ، ترک گناه ، جبران گذشته ، برگرداندن حق مردم به مردم ، به جای آوردن عبادات ترک شده ، اصلاح حال و عمل و اخلاق را فراهم آورد ، که این امید همانند امید مثبت و امید صحیح کشاورزی است که در پاییز با زیر و رو کردن زمین ، و پاک کردن عرصه گاه کشاورزی از موانع و کاشتن دانه و آبیاری آن ، امید به سبز شدن دانه ، و برداشت محصول در ایام تابستان دارد .

پاورقی

1 یوسف ( 12 ) : 87 .

امید اگر از ابزار و وسایل مربوط به خودش خالی باشد ، امیدی بی فایده و حالتی بی ثمر است ، همانند امید بستن مالک زمین به محصولات کشاورزی ، در حالی که برای زمین کاری انجام نداده و دانه ای در آن نیفشانده ، در روایتی بسیار مهم بدین صورت به امید غیر مثبت ، و امید غیر صحیح اشاره شده :

وقتی از حضرت صادق (علیه السلام) در رابطه با مردمی که آلوده به انواع گناهان هستند ، و در عین این آلودگی می گویند : به رحمت و مغفرت و عفو خداوند امیدواریم ، و این برنامه تا رسیدن مرگ آنان ادامه دارد سؤال شد ، امام صادق (علیه السلام)فرمودند : اینان مردمی هستند گرفتار آرزو نه آراسته به امید ، کسی که به چیزی امید دارد ، برای به دست آوردنش اقدام لازم را انجام می دهد ، و آن که از چیزی می ترسد ، از آن

دوری می نماید(1) .

بنابر گفتار امام ششم ، امیدوار به رحمت حق باید با ترک گناه ، و انجام عمل صالح ، و دست برداشتن از رذایل اخلاقی ، رحمت و عفو حق را جذب کند ، و ترسان از عذاب جهنم ، باید علل استحقاق عذاب را از سرزمین حیات خود ریشه کن نماید .