خیزش پوتین برای منافع اقتصادی عربستان

تقدیم به آنانی که دل به مار هفت خط و خواری بنام روسیه خوش کرده اند .

اینکه هر کشوری دنبال منافع, خود و مردمش است حرفی نیست و تقریبا به جزء معدود کشورهای جهان سوم در دنیا تمام کشورها تمام هم و غم خود را بر این گذاشته اند که چگونه و از چه راههایی به این منظور برسند تا حداکثر سود و منفعت را از روابط خارجی خود از دیگر کشورها بگیرند و لی در این میان دو کشور چین و روسیه سعیشان این است که با کمترین هزینه بالاترین سود را از کشورهای جهان سوم و خصوصا کشورهای خاورمیانه و آفریقایی اخذ کنند و شاهد این ادعا روابط این دو کشور در این 40 سال با دولت های ما بوده است که تراز منفعتی ما نسبت به انان منفی بوده و این دو حداکثر منعفت و سود حاصله را از رابطه با ما برده اند و در زمانهایی که انتظار میرفت در کنار ما باشند دقیقا مقابل ما قرار گرفته اند .

و شاید باور نکنید که روسیه و چین به دلیل منابع مالی عربستان, و کشورهای عربی در هرزمان و به هر دلیلی طرفدار پاقرص این کشورهای عربی هفتاد من شیر ده خواهند بود و به هیچ وجه ما نباید بر روی این دو کشور حسابی باز کنیم ما بایستی در روابط خود خط اعتدال را در نظر بگیریم و ببینیم که روسیه در همین قضایای ترکیه و سوریه و کرده ها هم سوء با آمریکا دست ترکیه را برای عملیات نظامی باز گذاشتند .اگر ما فقط نگاهمان به غرب باشد آنگاه دیگر متوجه ضربات ناجوانمردانه از پشت که توسط همین کشورها خصوصا روسیه دیگر نخواهد بود و قطعا در تمام معادلات سیاسی و حتی اقتصادی, بازنده اصلی ما خواهیم بود .

و نکته دیگر اینکه روسیه و امریکا به مثابه قاتلی کرایه ای می مانند که برای هر قتلی مبلغی را تعیین و کاررا به انجام میرسانند و سفر اقای پوتین, به عربستان, در کنار منافع, مالی بدون شک جانبداری از عربستان, و هماهنگ کردن بازار نفت و پر کردن جالی خالی ایران و از طرفی امتیازهای خاص سیاسی به عربستان, در قبال ایران است .جا داشت بعد از سالها فرود و نشیبهای فراوان دیپلماسی ایران در قبال این کشورها خصوصا روسیه رویه ای محتاط و معنی دار میگرفت و تمام هم خود را به خداوند متعال و همت اندیشمندان و متخصصان و متفکران و مردمان فداکار کشورمان می بستیم و خط بطلانی بر سیایت متقلبانه این کشور می کشیدیم .چون تکلیف ما با امریکا و غرب که روشن است ولی در بخش سیاست نه شرقی و نه غربی قسمت شرقی آن رعایت نشده است و از قضا ما ضربات عدیده خود را هم از ناحیه شرقی خورده ایم .و لازم نیست بگویم که چین بر سر اقتصاد ما چه اورده البته به کمک تعداداز افراد و مسئولین بی خرد داخلی که نه تخصصی داشتند و نه تعهدی به نظام و ملت و انان به فکر سود هنگفت خود و خانواده هایشان بودند و در نهایت چیزی نصیب ملت نشد و ورشکستگی خیلی از صنایع علاوه بر مدیریت غلط ورود کالاهای بنجل چینی به بازار ایران بود و هست و.....

در حال حاضر بسیاری از سیاستمداران و اندیشمندان دلسوز در ایران به این نتیجه رسیده اند که بایستی نقط اتکاء ما در تمام زمینه ها به متخصصان خودمان باشد و هزینه ای هنگفتی که برای این کشورها هزینه شده (خصوصا چین )در داخل برای دستیابی به یک بازار اقتصادی, مولد هزینه شود.چرا که پتانسیل آن در دانشمندان خوش فکر ما وجود دارد و ادامه این حرکت همچنان به بازار مافیای کالاها و رانت خواری منجر میشود و رشد اقتصادی, در کار نخواهد بد و هرروز شاهد بسته شدن بیشتر صنایع خواهیم بود در حالی که ما در تلی از نفت و گاز و معادن نشسته ایم .