وقتی پرده ها کنار میرود(خدعه و نیرنگ ریاکاران )

(یُخادِعُونَ اللَّهَ وَ الَّذِینَ آمَنُوا وَ ما یَخْدَعُونَ إِلَّا أَنْفُسَهُمْ وَ ما یَشْعُرُونَ ):منافقین با خدا و مؤمنان، خدعه و نیرنگ, مى زنند در حالى که این نیرنگ, به خودشان برمى گردد، در حالی که آنان خبر ندارند.

امام صادق”علیه السلام” در این رابطه مى فرماید: «اگر تکبیر نماز را بگویى، باید مخلوقات را در برابر عظمت خداى تعالى کوچک و حقیر بدانى؛ زیرا اگر بنده اى تکبیر بگوید و خود بداند که در قلبش چیزى برخلاف تکبیر است؛ یعنى غیر خدا در دل او جاى دارد و وابسته به آن است، خداوند به آن بنده مى فرماید: اى دروغگو، آیا به من خدعه و نیرنگ, مى زنى به عزت و جلالم سوگند که تو را از حلاوت و شیرینى ذکرم و از نیل به جوار رحمتم و از لذت مناجاتم محروم می سازم»

وقتی پرده ها کنار میرود می تواند به دو معنا بکاررود یکی در عالم دنیایی است که پرده های ظلمانی کنار رفته و حجابی پیش روی ما نیست و عقل و چشم و قلب انسان به فیض اکبر میرسد و دیگری پرده ها یست که در روز قیامت و محشر کبری کنار خواهد رفت که قرآن در چندین آیه بدان اشاره نموده

اما منظور از ذکر این مقاله پرده های دنیایی است (مخصوصا هرچه به اخرالزمان نزدیک میشویم انشاءالله )و نه حتی پرده های ظلمانی یا پردهای نورانی بلکه اعمال ریاکاران, و مفسدانی است که با نام دین و مذهب و یا بنام عدالت و با بهره گیری از کلمات الهی و خرج کردن از نام ورسم معصومین ع و یا سنت رسول خدا و حتی بنام قرآن و از آن بالاتر بنام خداوند سبحان سعی در پیش بردن مقاصد شیطانی خود داشته اند و ادعای دینداری انان در هم حال شنیده میشود .ولی حقیقت امر چیز دیگری است در این شعارها و چهره بظاهر دین نما خود شیطان قرار دارد چرا که مقصد و مقصود اینان نه رسیدن به پروردگار عالم بلکه به استاد خودشان شیطان است ،بنابراین او به انها کمک میکند و ابزار و راهکارها را در اختیارشان قرار میدهد تا با نام دین به مقصود برسند .

یکى از حقوق مهم هر مسلمانی در حق مسلمان دیگر این است که او را فریب نداده و با صداقت و یکرنگی با او رفتار کند؛ از همینرو اسلام به وحدت، یکپارچگى، صفا و صمیمیت در روابط افراد با یکدیگر چه در جامعه و چه در خانواده، فوق العاده اهمیت نشان داده و حتى فکر خیانت آمیز، توطئه، نیرنگ, و خدعه در برخورد با برادران و خواهران دینى را نه تنها جایز نمى داند، بلکه آن را امرى زشت و ناپسند معرفى مى کند. از نظر اسلام رسیدن به اهداف باید توأم با جوانمردى و سعى و کوشش باشد؛ به این صورت که از طریق یارى یکدیگر انجام شود نه آنکه از طُرق انحرافى مانند: خیانت و مکر و حیله صورت بگیرد.

در مذمت و نکوهش این رذیلۀ اخلاقی همین بس که طبق روایات حتى خدعه با دشمنان اسلام نیز جز در موارد جنگ و کارزار جائز نبوه و اگرچه خدعه کننده محق هم باشد، حق ندارد براى احقاق حق خود دست به خدعه و نیرنگ, بزند؛ چنانچه عده اى خدمت امام علی”علیه السلام” آمده و پیشنهاد دادند که تا زمانی که بر امر حکومت و ارکان آن تسلط نیافته اى، با معاویه سازش کن و او را از حکومت شام عزل مکن. حضرت در پاسخ فرمود: «المکر و الخدیعة و الغدر فى النّار؛ حیله گر و نیرنگ, باز و پیمان شکن همه در آتش اند». [یعنى این عمل نوعى خدعه محسوب مى شود و من از آن بیزارم].

حال برسد به این که حکومتی بخواهد با مردمش از در خدعه و نیرنگ, برآید در جایی که امیر المومنین این کار را برای دشمنان خود جایز نمی شمرند ،ولی خداوند متعال برای هر چیزی در عالم امکان و هرکس و یا امتی مهلتی تعیین نموده اند مثلا تاریخ عمر فرعونیان یا نمرودیان و یا دیکتاتورها و حتی برای عوامل طبیعی هم زمانی خاص در نظر گرفته اند یعنی سیل ،سونامی،زلزله و ....در زمانی انجام میشود که اراده او قرار گیرد و چون کار بدانجا برسد که میرسد هرآنچه که باید نابود و انحلال یابد از طبیعت یا انسان حتمی و قطعی است و این فرصتهای داده شده دارای محدودیت زمانی و مکانی است.

با این اوصاف برای رانت خواران ،اختلاسگران،کم فروشان،گرانفروشان،کم فروشان،نیرنگ,بازان،متقلبان ، ریاکاران, ، ربا دهندگان ،ظلم کنندگان و هامی انان یک زمان محدودی وجود دارد و در صورت عدم توبه و استغفار واقعی و برگشت به سنت رسول خدا ص و شیوه امیر المومنین ع آنگاه آن واقعه بزرگ بوقوع خواهد انجامید انشاءالله .لذا حاکمان جهان خصوصا حاکمان ظالم و ستمگر و بالاخص حاکمان و دولتهای اسلامی بیشتر مورد مذمت خداوند و امام حاضرش عج قرار خواهند گرفت و دیگر نفاق و ریاکاری آنان کارساز نخواهد بود.

امام صادق”علیه السلام” در حدیث مناهی از رسول خدا”صلی الله علیه و آله” نقل میکند که آن حضرت فرمود: «وَ مَن غَشَّ مُسلِماً فی شَراءٍ اَو بَیعٍ فَلَیسَ مِنَّا، وَ یُحشَرُ یَومَ القِیامَةِ مَعَ الیَهُودِ لِانَّهُم اَغشُّ الخَلقِ لِلمُسلِمین؛ کسی که در خرید یا فروش چیزی، مسلمانی را فریب دهد، از ما نیست و روز قیامت با قوم یهود محشور خواهد شد؛ زیرا یهود فریبکارترین مردم در برابر مسلمین هستند». همچنین در روایت دیگری فرمود: «وَ مَن باتَ وَ فِی قَلبِهِ غَشُّ لِاخیهِ المُسلِمِ باتَ فی سَخَطِ الله وَ اَصبَحَ کَذلِکَ حَتّی یَتُوبَ؛هرکس بخوابد و در قلبش خیانت و نیرنگ,ی نسبت به برادر مسلمان خویش داشته باشد با خشم خدا به بستر خواب رفته و در همان حال از بستر بر میخیزد، مگر آنکه توبه نماید [و دست از حیلهگری بردارد]».

لا یَتَّخِذِ الْمُؤْمِنُونَ الْکافِرینَ أَوْلِیاءَ مِنْ دُونِ الْمُؤْمِنینَ وَ مَنْ یَفْعَلْ ذلِکَ فَلَیْسَ مِنَ اللَّهِ فی شَیْ ء): افراد باایمان نباید به جاى مؤمنان، کافران را دوست و سرپرست خود انتخاب کنند و هر کس چنین کند، هیچ رابطه اى با خدا ندارد.

چرا انسان به اینجا میرسد ؟یکی از ویژگیهای انسان، حُبّ ذات، خودخواهی و منفعتطلبی است. این خصیصه، او را به سوی جلب منفعت شخصی و نیز دفع ضرر، سوق میدهد. شاید بتوان گفت: منفعت طلبی، تنها [و یا لااقل قویترین] عاملی باشد که از طرفی انسانها را به سوی تلاش و کار، کسب دانش و مهارتهای زندگی کشانده و تحمّل رنجها و مشقتها را برایشان معقول و موجّه جلوه میدهد، اما از طرفی دیگر عامل اصلی در اکثر گناهان و رذائل اخلاقی از جمله مکر و حیله محسوب میشود.و بسیاری از تعریفها بوی ریاکاری و منعت طلبی و حب دنیا و گرفتن جاه و مقام داردو.....

امام سجاد”علیه السلام” در یکی از مناجاتهایش میفرماید:

الهی، اَسْکَنْتَنَا دَاراً حَفَرَتْ لَنَا حُفَرَ مَکْرِهَا وَعَلَّقَتْنَا بِأَیْدِی الْمَنَایَا فِی حَبَائِلِ غَدْرِهَا، فَإِلَیکَ نَلْتَجِیءُ مِنْ مَکَائِدِ خُدَعِهَا، وَبِکَ نَعْتَصِمُ مِنَ الإِغْتِرَارِ بِزَخارِفِ زینَتِهَا، فَإِنَّهَا الْمَهْلِکَةُ طُلَّابَهَا الْمُتْلِفَةُ حُلالَهَا الْمَحْشُوَّةُ بِالافَاتِ الْمَشْحُونَةُ بِالنَّکَباتِ؛خدایا! ما را در سرایی منزل دادی که چاههای مکر و فریب را بر سر راه ما حفر کرده و ما را به دست آمال و آرزوهای [نفس] و به رشتههای خدعه و فریبش آویخته است. پس به تو پناه میبریم از کیدها و مکرهای فریبندهاش و از تو یاری میجوییم از اینکه به زخارف دنیا و زیورش مغرور شویم، که این دنیا جویندگانش را هلاک میسازد و مشغولشوندگان به خود را نابود میسازد و پر از آفت و رنج و نکبت است.

حسن ظن به خداوند که به معنای امید داشتن به لطف و کرم و عنایات بیحد الهی است، یکی از مهمترین فضائل اخلاقی به حساب میآید که از طرف خدا و انبیاء و اولیاء به انسان سفارش شده است؛ ولی وقتی انسانها راه دغلکاری را در پیش بگیرند و در جرگه منافقین و ریاکاران, برآیند دیگر از این دایره خارج میشوند خداوند در قرآن در چندین جا در خصوص علمای یهود و نصاری گوشزد میفرمایند که آنان چه بر سر دین چیامبران خود آوردند و تمام انحرافهای دینی در سنوات گذشته همگی بخاطر هوای نفس این علمای دینی بود که دین موسی ع و عیسی ع را به بیراه برد و امروز اکثریت در شرک مطلق قرار گرفتند .
«فویل للّذین یکتبون الکتاب بأیدیهم ثمّیقولون هذا من عنداللّه لیشتروا به ثمناًقلیلاً فویل لهم ممّا کتبت أیدیهم وویللهم ممّا یکسبون؛

پس وای بر آنها که مطالبی با دست خود مینویسند. سپس میگویند:از طرف خداست، تا به بهای کمی آن را بفروشند. وای بر آنها از آنچه با دست خود نوشتند، و وای بر آنها از آنچه از این راه به دست میآورند». (سورهبقره، آیه79)

مفسّران گفتهاند: که علمای یهود همه ساله مستمری و رشوه دریافت میکردند تا امت خویش را از رسول اکرم برگردانند و آن اوصافی که در تورات آمده بود وارونه کنند و اوصاف دیگری را جایگزین آن کنند و آنچه خود ساختهاند، به نام دین به مردم القا کنند و اینان با دریافت آن مستمری چنین کردند و عده بسیاری را از پیروی رسولاللّه باز داشتند.

امام حسن عسگری(ع) فرمودند:این آیه درباره قوم یهود نازل شده است. سپس فرمودند:مردی به امام صادق(ع) عرض کرد:با اینکه یهودیان تنها از طریق علمایشان از کتاب آسمانی تورات اطلاع حاصل میکردند، چگونه خداوند آنانرا به تقلید و قبول کردن از علما نکوهش کرده است؟مگر یهودیان همچون امت ما نبودند که از علما تقلید میکردند؟

امام صادق(ع) فرمودند: میان پیروان ما و یهودیان از یک جهت برابری وجود دارد و از جهت دیگر فرق. اما برابری بدان جهت است که خدا پیروان ما را به سبب تقلیدشان نکوهش کرده است، همانگونه که یهودیان را نکوهش کرده است. (مقصود تقلید اصطلاحی در احکام فرعی شرعی نیست)

امّا فرق بدان جهت است که یهودیان با اینکه از دروغگویی آشکار و حرامخواری و رشوهگیری علمای خود و دست بردن آنان در احکام خدا باخبر بودند و یقین داشتند که هر کس چنین باشد فاسق است و شایسته نیست که واسطه میان خالق و خلق یا پیامبر خدا و خلق باشد، باز از اینگونه عالمان تقلید و پیروی کردند،

پیروان ما نیز اگر از علمای خود فسق آشکار و تعصب نابجا و توجه به دنیا و امور حرام مشاهده کنند و باز هم به تبعیت از ایشان ادامه دهند، آنان نیز همچون قوم یهوداند که خدا ایشان را به سبب پیروی کردن از عالمان فاسق مذمت کرده است.

اما آن کس از علما که پاسدار نفس و حافظ دین و مخالف با هوای خود و فرمانبردار امر خدا باشد، بر مردم واجب است که از او تقلید کنند و این جز در برخی از فقیهان شیعه، نه همه آنان،نیست. پس هر کس از علما مرتکب کارهای زشت و قبیح شود و به راهی رود که دیگر فقیهان فاسد رفتند، از او چیزی را که از ما نقل میکند، نپذیرید و حرمتی برایش قائل نباشید…

اما سخن این است که امروز بدعت گذاری در دین کم نیست و نسبت به سالهای اول دین اسلام و بعد از رحلت رسول گرامی ص به مراتب بیشتر است گروههای الحادی و احکام من درآوری بعضی از علمای جهان اسلام برای حرکتهای این گروه ها و یا در جایی احکام بعضی از علما جایز دانستن مبنی بر کشتن انسان های بیگناه ،دروغگویی در دین،زندانی کردن افراد بیگناه ،شنکنجه،قتل ،تجاوزبه جان و ناموس مومنین و انسانهای بیگناه ،بی عدالتی،اخذ ربا ،جایز دانستن بر دستبرد به مال و اموال و بیت المال و تاراج ان ،احتکار ،گرانفروشی و یا کم فروشی و......می بینیم که افراد فقط به صرف بیان اینکه فلان عالم دینی فتوا داده دست به چه جنایتهایی که نزدند و نمی زنند و یا برعکس در سکوت عالم دینی عمال خود را جایز دانسته و روز بروز گسترش داده و جامعه را تا به سمت نابود پیش میبرند.

حکم قرآن و داستانهای آن و آیات کریمه حکم همیشگی بوده و تا روز محشر این ایات برپاست و انچه که به اقوام گذشته خداوند گوشزد نموده برای امروز ما هم صدق میکند دیروز بدعت ها طور دیگر امروز جور دیگر ولی اصل هردو یکی است انحراف از دین و منحرف کردن بندگان خدا محسوب میشود .