سخنرانی خودسازی در اخر الزمان (موضوع برد معرفت دینی )قسمت 12
درباره سایت
آخرین مطالب
- به بهشت خوش آمدید
- حضرت مالک (ع) جهنم را اینگونه توضیح میدهد
- شیطان مخفی شده در نقاشی شام آخر
- پیشگویی یک کاهن از ظهور
- پیشگویی های پیش از ظهور امام زمان (عج) از زبان آقا امام علی (ع)
- خلاصه داستان فیلم هک عالی The Great Hack 2019
- فیلم Kundun (کوندان - نامزد 4 اسکار)
- نامه بسیار زیبا و حیرت آور از سوی پروردگار به همه انسانها
- شرط جامعه اسلامی عدالت است نه اجرای حدود
- فیلم جنایی شهر دروغ ها (City of Lies)
امکانات وب
بر گرفته از کتاب تشرف یافتگان
امّا امامیه، پس ایشان در باب معاجز رسول خدا و ائمّه هدی - صلوات اللَّه علیهم - نظیر حکایت مزبوره از این جهت، اخبار بسیاری نقل نمودند؛ چنانچه سابقاً اشاره شد، بلکه اخبار بسیاری که متواتر است، به حسب معنی نقل نمودهاند در طرف مشرق و مغرب دو شهر عظیم است که یکی را جابلسا گویند و دیگری جابلقا، بلکه شهرهای متعدّده و این که اهل آن شهرها از انصار قائمعلیه السلام اند و با آن جناب خروج میکنند و بر اصحاب سلاح، سبقت میجویند و پیوسته از خدای تعالی مسألت میکنند که ایشان را از انصار دین خود قرار دهد و این که ائمّهعلیهم السلام در اوقات معینه نزد ایشان میرفتند و معالم دین به آنها میآموختند و علوم و حکمت حقّه الهیه به ایشان تعلیم میکردند.
ایشان از عبادت، کلال و ملال نگیرند و تلاوت میکنند کتاب خداوند را به همان نحوی که نازل شده و به ایشان تعلیم نمودند که اگر بر مردم بخوانند، هر آینه کافر شوند به آن و انکار کنند آن را و این که ایشان سؤال میکنند از ائمّهعلیهم السلام از چیزی از مطالب قرآن که نفهمیدند آن را.
پس چون خبر دهند ایشان را به آن مطلب، منشرح میشود سینههای ایشان، به جهت آن چه میشنوند از ایشان و آنها اصحاب اسرارند و پرهیزکاران و نیکان.
هرگاه ببینی ایشان را، میبینی خشوع و استکانت و طلب آن چه نزدیک میکند ایشان را به خداوند عزّوجل و عمر ایشان هزار سال است و در ایشانند پیران و جوانان، چون جوانی از ایشان پیری را ببیند مینشیند در نزد او، مثل نشستن بنده و برنمیخیزد، مگر به اذن او. انتظار میکشند قائمعلیه السلام را و از خدای تعالی میخواهند که آن حضرت را به ایشان بنماید و برای ایشان راهی است که به سبب آن راه داناترند از جمیع خلایق به مرادات امامعلیه السلام.
هرگاه امر فرماید امام، ایشان را به امری، پیوسته ایستادگی دارند در عمل به آن، تا آن گاه که ایشان را به غیر آن امر فرماید و ایشان اگر حمله آورند بر مابین مشرق و مغرب، از خلایق در یک ساعت ایشان را فنا میکنند. آهن در بدن ایشان کار نمیکند. برای ایشان شمشیری است از آهن غیر این آهن، که اگر بزند یکی از ایشان شمشیر خود را بر کوهی، آن را قطع کند و از هم جدا نماید.
با ایشان، امامعلیه السلام جهاد کند با هند و دیلم و ترک و کرد و روم و بربر و فارس و مابین جابلسا و جابلقا؛ و وارد نمیشوند بر اهل دینی، مگر آن که میخوانند ایشان را به سوی خدای عزّوجلّ و به سوی اسلام و اقرار به محمّدصلی الله علیه وآله وسلم و توحید و ولایت اهل بیتعلیه السلام.
پس هرکه از ایشان که اجابت نمود و داخل شد در اسلام، او را به حالش میگذارند و امیری از ایشان بر ایشان مقرّر مینمایند و آن که اجابت ننمود و اقرار نکرد به محمّدصلی الله علیه وآله وسلم و دین اسلام، او را میکشند.
در میان ایشان جماعتی هستند که سلاح را از خود نینداختند از آن وقت و انتظار میکشند ظهور قائمعلیه السلام را و فرمودند چون امام نزد ایشان نرود، گمان میکنند که این از روی سخط و غضبی است مراقباند آن وقتی را که امام نزد ایشان میرود.
هرگز شرک به خدای نیاوردند و معصیت نکردند و از فلان و فلان بیزاری میجویند و بر ایشان لعنت میکنند.(72)
و غیر اینها از حالات و صفات و کردار آن جماعت و صفات و اوضاع شهر ایشان که در اخبار مشروح شده و به حسب ظاهر شرع مطهّر و طریقه اهل شریعت، نتوان حمل نمود آن همه تفاصیل را بر عالم مثال یا منازل قلبیه اهل حال؛ چنانچه اهل تأویل میکنند.
وضوح وجود این دو شهر، در ارض یا در قطعات منفصله از آن، چنانچه بعضی از محققین احتمال دادند در عصر سابق، به مثابهای بود که حضرت سیدالشّهداعلیه السلام در روز عاشورا در میان میدان، در جملهای از کلمات شریفه، در مقام اتمام حجّت، میفرماید: واللَّه! مابین جابلسا و جابلقا، پسر پیغمبری نیست غیر از من(73) چنانچه در خبری دیدم که حال، محلّ آن در نظرم نیست.
فیروزآبادی در قاموس میگوید: جابلس به فتح با و لام یا سکون آن، شهری است در مغرب. نیست [ورای آن آدمیزادی. و جابلق شهری است در مشرق.(74)
شیخ حسن بن سلیمان حلّی، تلمیذ شهید اوّل، در کتاب محتضر(75) خبر شریفی روایت کرده در کیفیت اتّهام منافقی، حضرت امیرالمؤمنینعلیه السلام را که گاهی شبها از مدینه بیرون تشریف میبرد و مراقبت او، آن جناب را در شبی و بردن حضرت او را به یکی از آن شهرها که مسافت آن تا مدینه یک سال بود و گذاردن آن منافق را در آنجا و دیدن او اوضاع آن بلاد را که از آن جمله بود اتّکال اهل آنجا بر لعن آن منافق در ذرع و غیره به نحوی که به سبب لعن او، تخم میافشاندند. پس فوراً سبز میشد و خوشه میآورد و میرسید. پس درو میکردند و در هفته دیگر حضرت به آنجا تشریف برد، با آن جناب برگشت، خبر طولانی است. غرض، اجمال مضمون آن بود و در این مقدار که گفتیم کفایت است از برای رفع شبهه اهل دین بلکه قاطبه ملّیین.
برچسب:
نویسنده: یوسف یوسفی