بر گرفته از کتاب حلیه المتقین
از امام محمّد باقر و امام جعفر صادقعلیهما السلام منقول است: حق تعالی برای زنان غیرت جایز نداشته است و از برای مردان غیرت قرار داده است، زیرا از برای مردان چهار زن و از متعه و کنیز آنچه خواهد حلال گردانیده است و از برای زن به غیر از یک شوهر حلال نکرده است، اگر شوهر دیگر طلب کند یا اراده نماید، نزد خدا زناکار است و غیرت و رشک نمیبرند مگر زنان بد، و زنان مؤمنه صاحب رشک نمیباشند.
در حدیث معتبر از حضرت صادقعلیه السلام منقول است که فرمود: رشک بردن زنان از بسیاری دوستی ایشان است نسبت به شوهران.
از حضرت رسولصلی الله علیه وآله وسلم منقول است: گفتن مرد با زن خود که «من تو را دوست میدارم»، هرگز از دل او بدر نمیرود.
در حدیث صحیح از امام محمّد باقرعلیه السلام منقول است: زنی آمد به خدمت حضرت رسولصلی الله علیه وآله وسلم و گفت: یا رسول اللَّهصلی الله علیه وآله وسلم چیست حق شوهر بر زن؟ فرمود: لازم است که اطاعت شوهر بکند و نافرمانی او نکند، و از خانه او بیرخصت او تصدق نکند، و روزه سنّت بیرخصت او ندارد و هر وقت اراده نزدیکی او کند مضایقه نکند، اگرچه بر پشت پالان شتر باشد، و از خانه او بیرخصت او بدر نرود، و اگر بیرخصت بدر برود ملائکه آسمان و زمین و ملائکه غضب و ملائکه رحمت، همه او را لعنت کنند تا به خانه برگردد. گفت: یا رسول اللَّه! حقّ کی بر مرد از همه کس عظیمتر است؟ فرمود: حقّ پدر. گفت: حقّ کی بر زن از همه عظیمتر است؟ فرمود: حقّ شوهر. پرسید: من به شوهر آنقدر حق ندارم که او بر من دارد؟ فرمود: از صد تا یکی نه. آن زن گفت: قسم میخورم به آن خدایی که تو را به حقیقت فرستاده است، هرگز شوهر نکنم.
در حدیث دیگر منقول است: زنی به خدمت حضرت رسولصلی الله علیه وآله وسلم آمد و سؤال کرد: حقّ شوهر بر زن چیست؟ فرمود: زیاده از آن است که توان گفت. پس فرمود: از جمله حقها آن است که روزه سنّت بیرخصت او ندارد و از خانه بیرخصت او بیرون نرود و به نیکوترین بوهای خوش، خود را خوشبو کند، و نیکوترین جامههای خود را بپوشد، و به بهترین زینتها خود را بیاراید، و هر بامداد و شام خود را بر او عرضه کند که اگر اراده جماع داشته باشد ابا نکند.
در حدیث دیگر فرمود: هیچ چیز بیرخصت او به کسی ندهد و اگر بدهد، گناهش برای زن است و ثوابش برای شوهر. و هیچ شب نخوابد که شوهر از او خشمناک باشد. زن گفت: هر چند شوهر بر او ظلم کرده باشد؟ فرمود: بلی.
حضرت صادقعلیه السلام فرمود: هر زنی که شب به سر آورد و شوهر از او آزرده باشد، نمازش مقبول نباشد تا شوهر از او راضی باشد، و هر زنی که بوی خوش برای غیر شوهر بکند نمازش مقبول نیست تا آن بوی خوش را از خود بشُوید. و فرمود: سه کس هستند که هیچ عمل ایشان به آسمان بالا نمیرود: غلام گریخته، زنی که شوهرش از او راضی نباشد و کسی که جامه خود را از روی تکبر، بلند آویخته باشد.
در احادیث معتبره وارد شده است: جهاد مردان آن است که جان و مال خود را در راه خدا صرف کنند تا کشته شوند، و جهاد زنان آن است که بر آزار شوهران و غیرت آوردن ایشان صبر کنند.
حضرت رسولصلی الله علیه وآله وسلم فرمود: اگر امر میکردم کسی برای غیر خدا سجده کند، هرآینه میگفتم که زنان برای شوهران سجده کنند. و فرمود: زن نماز خود را طول ندهد برای آنکه منع کند شوهر را از آنچه از وی خواهد. و فرمود: هر زنی که شوهر، او را برای مجامعت بطلبد و او تأخیر کند تا شوهر به خواب رود، پیوسته ملائکه او را لعنت میکنند تا شوهر بیدار شود.
در حدیث صحیح منقول است: زن از مال خود هم چیزی بیرخصت شوهر نمیتواند داد مگر حج، یا زکوة، یا نیکی به پدر و مادر، یا صله و احسان به خویشان.
در حدیث صحیح از حضرت صادقعلیه السلام منقول است: هر زنی که به شوهرش بگوید: «من هرگز از تو نیکی ندیدهام» ثواب عملهایش همه برطرف میشود.
در احادیث معتبره بسیار وارد شده است: حق زن بر مرد آن است که او را سیر کند، بدنش را بپوشاند و اگر بدی کند بر او بخشد و عفو کند.
در حدیث دیگر منقول است: رو تُرش نکند نزد او. یک روز به یک روز روغن برای مالیدن به او بدهد. هر سه روز یک مرتبه گوشت برای او بیاورد. رنگ مانند حنا و وسمه، هر شش ماه یکبار به او بدهد. در هر سال چهار مرتبه جامهاش بدهد دوتا از برای زمستان، دوتا از برای تابستان. باید که خانهاش را خالی نگذارد از روغن برای مالیدن سر.
از سرکه و زیت و روزی یک من کهنه قوت به او بدهد. و میوهها که همه کس خورند به او بخوراند. و در عیدها زیاده از اوقات دیگر خوردنی برای او بگیرد.
از حضرت صادقعلیه السلام منقول است: بترسید از خدا در حق دو ضعیف: یتیمان و زنان.
حضرت رسولصلی الله علیه وآله وسلم فرمود: بهترین شما آن کسی است که با زنان بهتر سلوک کند. و فرمود: عیال مرد، اسیران اویند و محبوبترین بندگان نزد خدا کسی است که احسان به اسیران خود بیشتر بکند.
حضرت صادقعلیه السلام فرمود: موجبِ هلاکِ صاحبِ مروت است این که در شهری که زنش در آن شهر باشد شب در خانه دیگر بخوابد و نزد او نیاید.
امیر المؤمنینعلیه السلام وصیت فرمود به امام حسنعلیه السلام: زینهار! مشورت با زنان مکن، رأی ایشان ضعیف و عزم ایشان سست است. و ایشان را پیوسته در پرده بدار و بیرون مفرست و تا توانی چنان کن که به غیر از تو مردی را نشناسند و به ایشان خدمتی به غیر آنچه متعلق به خودشان دارد مگذار، که این از برای حال ایشان و خشنودی ایشان و حسن و جمال ایشان بهتر است. زیرا که زن گل است خدمتکار نیست، و همچنین خودش را گرامی دار و سخنش را در حقّ دیگران قبول مکن و اختیار خود را بسیار به دست او مده.
در حدیث معتبر از حضرت رسولصلی الله علیه وآله وسلم منقول است: زنان را در غرفه و بالاخانه جا مدهید و نوشتن به ایشان میاموزید و سوره یوسف را تعلیم ایشان مکنید و چرخ رشتن به یاد ایشان بدهید و سوره نور را به ایشان تعلیم کنید.
حضرت رسولصلی الله علیه وآله وسلم نهی فرمود از آنکه زنان را بر زین سوار کنند. و فرمود: در نیکی اطاعت زنان مکنید تا آنکه به طمع نیفتد در امر کردن به شما به بدیها، به خدا پناه برید از بَدان ایشان، و از نیکانشان در حذر باشید.
امام محمّد باقرعلیه السلام فرمود: رازی به ایشان مگویید و درباره خویشان شما آنچه گویند، اطاعت مکنید.
امیر المؤمنینعلیه السلام فرمود: مردی که کارهای او را زنی تدبیر کند ملعون است.
حضرت رسولصلی الله علیه وآله وسلم چون اراده جنگ داشتند، با زنان خود مشورت میکردند و آنچه ایشان میگفتند خلاف آن میکردند. حضرت رسولصلی الله علیه وآله وسلم فرمود: هرکه اطاعت زن خود بکند خدا او را سرنگون در جهنّم اندازد. گفتند: یا رسول اللَّه! این اطاعت کدام است؟ فرمود: از او رخصت بطلبد که برای رفتن به حمامها و عروسیها و عیدها و عزاها برود و او را رخصت بدهد و جامههای نازک از او طلبد که در بیرون بپوشد و شوهر برای او بگیرد.
در حدیث دیگر فرمود: مثل چنین، مثل استخوان کج پهلو است، اگر او را به حال خود میگذاری منتفع میشوی و اگر میخواهی راست کنی میشکند، پس صبر کن برناخوشیهای ایشان. و بدان که از جمله حقوق زن بر مرد آن است که هر چهار ماه یک مرتبه با او جماع کند، اگر حاضر باشد و عذری نداشته باشد و این واجب است، و اگر چند زن داشته باشد و پیش یک زن یک شب بخوابد، واجب است که پیش آنهای دیگر هر یک، یک شب بخوابد.
و جمعی را اعتقاد آن است که مطلقاً واجب است که پیش هر زنی هر چهار شب یک شب بخوابد، خواه یک زن داشته باشد و خواه زیاده و این احوط است، و در کنیز و متعه اینها واجب نیست، اما بهتر آن است که کنیزی که داشته باشد، یا خود دفع شهوت او بکند یا او را به شوهر دهد. و در بعضی اخبار وارد شده است که اگر نکنند و آنها زنا کنند، گناهش بر اوست. و مشهور میان علما آن است که اگر کسی زنی داشته باشد و زن دیگر بخواهد، اگر باکره است تا هفت شب مخصوص اوست و اگر غیر باکره است تا سه روز
برچسب:
نویسنده: یوسف یوسفی
تاريخ: سه
شنبه
6 مهر
1395 ساعت: 15:48