ظهور امام الزمان (عج) و حدیث شذاذ

پیروى از فتنه ها و رایات

حضرت باقر علیه السلام فرمود:

(بپرهیز از خروج کنندگان از ما پس به تحقیق که ایشان نه بر چیزى هستند ونه به سوى چیزى).

یعنى: نه برحقند ونه بر رخصت از ما ونه به مقصود نائل مى شوند وکارى انجام مى دهند ونیز به برید، فرمود:

(بپرهیز از شذاذ آل محمد صلى الله علیه واله وسلم (یعنى، از پاره هاى متفرق ومنفرد)).

وهمین را نیز به جابر جعفى فرمود، سپس اضافه کرده فرمود:

(به تحقیق که براى آل محمد صلى الله علیه واله وسلم وعلى علیه السلام یک رایت است وبراى دیگران رایات است (یعنى امید پیشرفت ونیل به مقصود براى احدى از علویین نداشته باش، زیرا که براى ایشان در تقدیر خدا یک رایت بیش نیست وآن رایت فتح مهدى علیه السلام است) پس ملازم زمین باش وپیروى مکن از ایشان احدى را ابدا تا اینکه مردى از اولاد حسین علیه السلام را ببینى که با او است عهد پیغمبر صلى الله علیه واله وسلم ورایت او وسلاح او، زیرا که عهد پیغمبر صلى الله علیه واله وسلم منتقل شد به على بن الحسین علیه السلام وبعد از آن در نزد محمد بن على است (خود آن حضرت) وپس از آن آنچه خداوند بخواهد خواهد کرد، پس همیشه ملازم آنان باش که عهد ورایت وسلاح پیغمبر صلى الله علیه واله وسلم نزد ایشان است وبپرهیز از آن پراکنده ها از آل محمد که به تو گفتم).

عمر بن حنظله به حضرت صادق علیه السلام بعد از ذکر پنج علامت حتمى عرض کرد:

(فداى تو شوم اگر یکى از اهل بیت تو پیش از این علامات خروج کند با او خارج شوم؟

فرمود: نه).

ونیز از آن حضرت در وقتى که رایات سیاه از خراسان حرکت کرده بود با اینکه علیه بنى امیه بود پرسیدند: چه مى فرمائى در همراهى با اینها؟

فرمود:

(در خانه هاى خود بنشیند، پس هر گاه ببینید ما را که بر یک نفر اجتماع کردیم، با سلاح به سوى ما سرعت کنید).

ونیز فرمود:

(بر شما باد به تقواى خداى وحده لا شریک له وبراى جان خود نظر کنید وبا نظر باشید، تا اینکه فرمود: به خدا قسم اگر هر یک از شما را دو جان مى بود که با یکى مقاتله مى کردید وتجربه مى آموختید وبا دیگرى عمل مى کردید باکى نبود ولیکن هر یک از شما را یک جان بیش نیست، هر گاه آن یک جان برود پس به خدا قسم که توبه از دست شما رفته، پس شما سزاوارتر هستید به اینکه براى جان خود خیر بینى وخیر اندیشى کنید، پس اگر قیام کننده ودعوت کننده اى بر شما بیاید نظر کنید که بر چه وبراى چه خروج مى کنید؟ ونگوئید زید بن على بن الحسین علیه السلام خروج کرد، زیرا که زید مردى بود عالم وراستگو وبا صداقت وهم شما را دعوت به نفس خود وپیشوائى خود نکرد، بلکه او شما را دعوت به رضاى آل محمد نمود (یعنى هر که را آل محمد صلى الله علیه واله وسلم راضى شوند) واگر او غالب مى شد هر آینه وفا مى کرد به آنچه دعوت کرده بود - تا اینکه فرمود: - کسانى که از ما خروج مى کنند به چه چیز دعوت مى کنند جز به رضائى آل محمد صلى الله علیه واله وسلم؟ وما اکنون شما را شاهد مى گیریم که راضى به خروج ایشان نیستیم، آن خروج کنندگان الآن که هنوز هیچکس با او نیست نافرمانى ما مى کند وقتى که بیرقها وعلمها با او باشد، سزاوارتر خواهد بود که از ما نشنود ونپذیرد).

از این حدیث شریف ظاهر شد که اگر قیام کننده عالم وصدوق باشد ودعوت به نفس نکند بلکه دعوت به اقامه ى حق ودفع باطل باشد اتباع او جائز است واین همان متابعت مجتهد جامع الشرائط است در عصر غیبت که گفته شد.

پس این حدیث که نیز آن حضرت فرمود:

(کل رایة ترفع قبل قیام القائم فصاحبها طاغوت یعبد من دون الله عز وجل):

هر رایتى که پیش از قیام قائم بلند شود صاحب او طاغوت است که پرستش مى شود از غیر خداى عز وجل).

باید حمل شود بر آن کس که دعوت به خود وپیشوائى خود کند وقیام او براى دنیا باشد نه براى دین، چنانکه شان قیام کنندگان نوعا این است، بلکه رایت در حقیقت گفته مى شود بر آنکه قیام براى نفس خود ودعوت به نفس خود باشد (نه صرفا براى دفع ظلم یا دفع باطل) در آن صورت اگر دعوت کننده عالم هم باشد اتباع او جائز نیست.

زیرا که اولا: او موفق به مقصود نمى شود وثانیا: اگر هم به مقصود برسد باز هم با اهواء مختلفه ى ناس موفق به تمام مقصود نخواهد شد وثالثا: چون معصوم نیست پس در هر مرتبه از علم وعمل که باشد چون به ریاست رسد باز هم در بسیارى از امور از جهت حفظ مقام وسیاست ناچار است از ارتکاب بعضى وچشم پوشى از بعضى وحبس بعضى وزجر بعضى وهمچنین.

پس از این اخبار حکم مطلق رایات معلوم شد واما رایاتى که در سال ظهور پیدا مى شود حکم یک یک در محل خود معلوم شد ومعلوم شد که پیروى خراسانى وحسنى ویمانى جائز است ویمانى از همه بهتر است. والسلام على من اتبع الهدى.

http://ketaab.iec-md.or

===============================================================================

امام باقر علیه السلام : ملازم زمین باش و هرگز حرکت مده و تکان مده زبان و پایت را (خروج نکن با خروج کنندگان) تا ببینی علامتهایی را که برای تو ذکر میکنم (بعد حضرت علامت های ظهور را یکی پس از دیگری ذکر میفرمایند تا خروج حضرت مهدی عج ) ....

(اینجا دگر حضرت از یاری همه پرچم ها نهی میکنند )