ما و منکرات جامعه

پیامبر اکرم (ص) :
در آخرالزمان بلای سختی از ناحیه زمامداران به امت من وارد می شود، این بلا به قدری سخت می شود که نظیر آن هرگز شنیده نشده، و زمین را با این وسعت و گستردگی در نظر آنها تنگ می نماید، کسی از آنها پناهگاهی پیدا نمی کند که از ستم زمامداران به آنجا پناه ببرد، در چنین زمانی خداوند مردی را از عترت من بر می انگیزد

ان قائمنا اذا قام استقبل من جهله الناس اشد مما استقبله رسول الله (ص) من الجاهلیه. فقیل له: کیف ذلک؟. فقال: ان رسول الله اتی الناس و هم یعبدون الحجاره و الصخور و العیدان و الخشب المنحوته. ان قائمنا اذا قام اتی الناس و کلهم یتاولون علیه کتاب الله، و یحتج علیه به، و یقاتله علیه!. اما والله لیدخلن علیهم عدله جوف بیوتهم کما یدخل الحرو القر .

« هنگامی که قائم ما قیام کند، آنچه از مردم نادان می بیند، به مراتب بیش از چیزیست که پیامبراکرم (ص) از مردم زمان جاهلیت دید! گفتند: چگونه می شود؟! فرمود : هنگامی که رسول اکرم (ص) مبعوث شد، مردم سنگها، صخره ها، چوبها و تخته های تراشیده شده را می پرستیدند، ولی قائم ما هنگامی ظهور می کند که همه مردم کتاب خدا را تأویل می کنند و بر آن استدلال می کنند و براساس آن با آنحضرت به نبرد بر می خیزند، به خدا سوگند که عدالت او در داخل خانه هایشان به آنها می رسد، چنانکه سرما و گرما به آنها می رسد

البته روایات در این باب زیاد است، از جمله؛ مرحوم شیخ حر عاملی (ره) « وسائل الشیعه، اثر شیخ حر عاملی، جلد شانزدهم، چاپ سی جلدی کتاب الجهاد و الامر بالمعروف و النهی عن المنکر » دربارهی وجوب امر به معروف و نهی از منکر و حرمت ترک آن از امام باقر (ع) و امام صادق (ع) نقل میکنند که فرمودند:" وَیْلٌ لِقومٍ لا یَدینونَ اللهَ بالأمر بالمعروف و النهی عن المنکر" وای بر آن قومی که در بحث امر به معروف و نهی از منکر به خدا ایمان نیاورند،" وَیل" تهدید به عذاب است.

در بیان دیگری امام باقر (ع) فرمودهاند:" بئس القوم قومٌ یعیبون الأمرَ بالمعروف"، چه بد قومی هستند آن قومی که امر به معروف را عیب میدانند و کسی را که آمر به معروف است، سرزنش میکنند. امام رضا (ع) فرمودند:" لَتَأمُرنَّ بالمعروف و لَتَنْهُنَّ عن المنکر أوْ لَیَسْتَعْمِلَنَّ علیکم شرارکم" امر به معروف و نهی از منکر کنید، در غیر اینصورت افراد شرور بر شما مسلط خواهند شد،" فَیَدعوا خیارُکم فلا یُستجابُ لهم" آن وقت خوبان شما دعا میکنند ولی اجابت نمیشود.

در روایت ششم این باب امام باقر (ع) فرمودهاند: در آخر الزمان قومی میآیند که اگر نماز به اموال و دنیای آنها ضرر برساند، آن را ترک میکنند،" وَ لَوْ أضرَّتِ الصّلاهُ بسایِرِ ما بعملون بأموالهم و أبدانهم لَرَفضوها کما رَفَضوا أسْنیَ الفرائض و أشْرفها" همانطور که برترین و شریفترین فرائض را که امر به معروف و نهی ازمنکر است، ترک کردند. سپس ایشان فرمودند:" إنّ الأمر بالمعروف و النهی عن المنکر فریضَهٌ عظیمهٌ بها تُقامُ الفرائض " اگر امر به معروف اقامه کنندهی سایر فرائض مانند نماز، روزه، صلهی ارحام و ... باشد، سایر واجبات هم احیاء شده و گناهان نیز ترک میشود و الّا کم کم معروف، منکر و منکر، معروف میشود.

سپس حضرت فرمودند:" هنالِکُ یتّم غضب الله عزّ وجلّ علیهم " در چنین شرایطی خشم خدا بر آن قوم کامل میشود،" فَیَعُمُّهُمْ بَعقابِهِ " عذاب الهی نازل شده و همه را در برمیگیرد." فَیَهْلُک الأبرار فی دارالأشرار" خوبان در خانهی بدان به هلاکت میرسند،" والصّغارُ فی دارِ الکِبار" اطفال در خانهی بزرگترها نابود میشوند." إنّ الامر بالمعروف و النهی عن المنکر سبیل الأنبیاء" امر به معروف و نهی از منکر راه و روش پیامبران است،" و منهاجُ الصُّلحاء فریضه عظیمه بها مقامُ الفرائض وَ تَعمَلُ المَذاهِب و تَحِلُّ المَکاسِب و تُردّ المظالم" حقالناس داده میشود،" و تَعْمُرُ الارض" باعث آبادی و عمران زمین است،" وَ یُنتَصَفُ مِنَ الأعداء" از دشمنان انتقام گرفته میشود،" و یَستقیمُ الأمر" هر چیزی در سایه امر به معروف در جای خودش قرار میگیرد.