ظلم و ظالم

در زبان عربی به کسی که یک گناه گوچک انجام دهد، ظالم میگویند؟ پس طبق آیه «لا یَزِیدُ الظَّالِمِینَ إِلاَّ خَساراً» قرآن برای همه خسارت است زیرا افرادی که گناهی مرتکب نشده باشند کماند؟ پس چرا به قرآن رجوع کنیم؟ و اگر چنین شخصی ظالم نیست، پس از آیه «لا یَنالُ عَهْدِی الظَّالِمِینَ» استفاده نمیشود که عهد الهی تنها به معصوم از همه گناهان میرسد؟

پاسخ: ظلم، انواع شرک و گناهان را شامل میشود؛ به همین سبب خداوند از شرک به عنوان ظلم عظیم یاد کرده است. در برخی آیات خداوند به ترک اولی، ظلم اطلاق کرده است؛ ولی این به معنای نافرمانی و معصیت خدا نیست. براساس آیه ۱۲۴ سوره بقره، کسی که در عمرش یک یا دو بار گناه کرده، ظالم است. قرآن تمام مرضهای جان و قلب را شفا میدهد. چه بیماری علمی باشد؛ مانند: شک و تردید و وهم و چه بیماری عملی؛ مانند: فسق، حسد، تکبر ... . بنابراین گاهی بعضی مؤمنان معصیت و گناه میکنند یا به عبارت دیگر ظلم میکنند، درمان و شفای این گناهان (امراض) با قرآن است. انسان مرده در منطق قرآن همان کفار و منافقان هستند. قرآن بر انسان زنده مریض که گاهی معصیت میکند و دوباره توبه میکند، شفاست و برای انسان مرده شفا نیست؛ زیرا اینها کسانی هستند که قرآن را پشت سر انداختهاند.