نصیحت و خیر خواهی کیمیای گم شده ای است که امروزه در جامعه دینی و اجتماعی ما بسیار محسوس و ملموس گشته است. و همه انسان ها در تمام مراحل زندگی روزمره؛ خانوادگی، اجتماعی و... به ویژه مدیران، کارگزاران، کارمندان در تمام سطوح مدیریتی و اداری؛ بدان نیازمند می باشند. در این زمینه امام جواد علیه السلام می فرماید: «مؤمن نیازمند سه چیز است: توفیقی از پروردگار، پند دهنده ای از درون خوییش و پذیرش از نصیحت کنندگان.» امروزه برخی از افراد از شنیدن نصیحت و بکارگیری آن خودداری می کنند، این در حالی است که شاید بکار بستن آن باعث ایجاد نتایجی مهم در زندگی شان شود. نصیحت از مادّة «نصح» بمعنای «خالص شدن و خالص کردن»؛ پند دادن را از آن جهت نصح و «نصیحت» گویند که از روی خلوص نیت و خیرخواهی محض است.بنابراین هر نصیحتی باید دارای دو عنصر مهم یعنی خلوص نیت و خیرخواهی محض باشد.
آیا به نصیحت دیگران عمل کرده ایم؟
همه بندگان الهی نیاز به نصیحت و در برخی مواقع نیاز به هشدار دارند. انسان تا زمانی که احساس نیاز پیدا نکرده سراغ گم شده و مطلوب خود نمی رود. روزی نیازمندی، که احساس نیاز در او شدت یافته، از محضر سالک و عارف بهجت آفرین، حضرت آیت الله بهجت در خواست نصیحت می کند که «آقا یک نصیحتی به ما بفرمایید» این عارف صمدانی می فرماید: ...آقایانی که طالب مواعظ هستند، از ایشان سوال می شود: آیا به مواعظی که تا حال شنیده اید عمل کرده اید یا نه؟. .. از آنهایی نباشیم که گفته اند:
نصیحت انبیاء و اولیاء الهی
در قرآن کریم نصایح و خیرخواهی گوناگونی از انبیاء و اولیاء الهی ذکر شده است:
1. نصایح حضرت ابراهیم علیه السلام به آزر.
2. نصایح حضرت موسی علیه السلام به فرعون.
3. نصایح حضرت موسی علیه السلام و قومش به قارون.
4. نصایح حضرت یعقوب علیه السلام به یوسف و فرزندان دیگرش.
5. نصایح حضرت یوسف علیه السلام به دوستان زندانش.
6. نصایح هابیل به قابیل.
7. نصایح لقمان به فرزندش.
8. نصایح پیامبران دیگر به امت هایشان.و... .
