نمونه هایى از این روایات را مرور مى کنیم :
کافى از امیر مؤمنان آورده است که رسول خدا فرمود : « به زودى بر مردم زمانى خواهد آمد که از قرآن جز خط و نشان ، و از اسلام جز اسمى باقى نمى ماند . به آن شناخته مى شوند ، در حالى که دورترین مردم از قرآن و اسلام اند. مساجدشان آباد اما خالى از هدایت و ارشاد است . فقیهان آن زمان ، بدترین فقهاى زیر آسمانند . فتنه از آنها برمى خیزد و به خودشان هم بازمى گردد . مانند حدیث در ثواب الاعمال /301 و اعلام الدین /406 .
جامع الاخبار آورده است که رسول خدا فرمود : « علماى آنان بدترین خَلق خدا روى زمین اند . در این هنگام خدا به چهار پیامد گرفتارشان مى کند : ستم سلطان ، قحطى دوران ، ظلم والیان و ستم حاکمان » .
اصحاب با تعجب پرسیدند : بت ها را هم مى پرستند ؟ فرمود : « آرى ، هر درهمى براى آنان مانند بُتى است »
خصالاز على(علیه السلام) آورده است: «آسیابى در جهنم است که پنج گروه را خُرد مى کند. آیا نمى پرسید کیانند ؟ » پرسیدند : اى امیر مؤمنان ، کیانند ؟ فرمود: « عالمان فاجر ، قاریان فاسق ، ظالمان ، وزیران خیانتکار و سرشناسان دروغگو . در آتش جهنم ، شهرى است به نام « حصینه » . آیا نمى پرسید در آن جا چه هست؟ » پرسیدند : اى امیر مؤمنان ! چه چیزى در آن جا وجود دارد ؟ فرمود : «دست هاى بیعت شکنان».
نوادر المعجزات از جابر جعفى فشار و ستم حاکمان ستمگر بنى امیه بر اهل بیت(علیهم السلام) و شیعیانشان را نقل کرده ومى گوید : شیعیان را در شهرها دستگیر کرده ، کشتند و ریشه شان از بیخ و بُن کندند . عالِمان بد کردار به طمع مال دنیا با آنان همکارى کردند !
بحار الانوار آیات و احادیث نکوهش عالمان بدکردار را تحت عنوان « ذم علماء السوء ولزوم التحرز عنهم » در 25 حدیث ، آورده است ، از جمله اینکه پیامبر فرمود : « فقیهان ، امینان رسولان خدا هستند تا وقتى که آلوده دنیا نشده باشند » . پرسیدند : چگونه آلوده دنیا مى شوند ؟ فرمود : « با پیروى از سلطان . وقتى این کار را کردند ، به خاطر حفظ دینتان از آنها دورى کنید » .
نیز : « براى امتم از مؤمن و مشرک نمى ترسم . ایمانِ مؤمن ، وى را حفظ مى کند و کفر مشرک ، او را ذلیل مى نماید ، اما از منافق سخندانى مى ترسم که آنچه را که خوب مى دانید ، مى گوید اما به آنچه بد مى دانید ، عمل مى کند » ! همچنین : « بدترین شر ، عالِمان بدکردارند و بهترین خیر ، عالمان نیکو رفتارند » چنان که فرمود : « خدا به داوود وحى کرد : بین من و خودت ، عالم شیفته دنیا را قرار مده که تو را از راه محبتم باز مى دارد . آنها راهزن بندگانى هستند که در پى منند » .
امام باقر(علیه السلام) درباره آیه « والشعراء یتّبعهم الغاوون » فرمود : دیده اید کسى از شاعرى دنباله روى کند ؟! آنها کسانى هستند که براى اهداف غیر دینى ، تحقیق کرده اند که گمراه شده و گمراه کرده اند.
در کتاب احتجاج و تفسیر امام عسکرى درباره تقلید امت از عالمان بدکردار تحریفگر ، گفته اند که به سرنوشت یهود گرفتار خواهند شد.
« هر کسى از عوام شیعه ، از چنین فقهایى تقلید کند ، مانند یهودیانى است که خدا آنها را به سبب تقلید از فقیهان فاسق ، نکوهش کرده است . و اما اگر فقیهى ]از گناه [خویشتن دار باشد ، پاسدار دین و مخالف هوى و هوسش باشد و از دستور مولا ( خدا ) پیروى کند ، عوام باید از وى تقلید کنند ، که بعضى فقهاى شیعه ، نه همه آنها ، اینچنین هستند اما فقیهى که همچون عوام فاسق ، کارهاى زشت و فحشا را انجام دهد ، هیچ چیزى را از از او قبول نکنید » .
سپس امام باقر(علیه السلام) عالمان بدکار تحریفگر را چنین توصیف مى فرماید :
« زیان این گروه براى شیعیان ضعیف الایمان ، بیشتر از لشکر یزید است که بر حسین بن على(علیه السلام) و یارانش تاختند ! چرا که اینان جان و مال شان را غارت شد اما عالِمان بد کردار مانند ناصبى ها در ظاهر دوستداران ما و دشمن مخالفان ما هستند اما در دلِ شیعیان ضعیف الایمان شک و شبهه مى افکنند و گمراهشان مى کنند و از هدف درست و حق ، آنها را باز مى دارند » .
بعد امام افزود که رسول خدا فرمود : « عالمان بد امت من ، از طریق ما مردم را گمراه مى کنند ; راه را بر کسانى که به طرف ما مى آیند مى بندند ; نام و نشان ما را بر دشمنان ما مى نهند ; القاب ما را بر مخالفان ما مى گذارند ; بر اینان درود و سلام مى فرستند ، در حالى که سزوار لعن و نفرین اند ; ما را لعن مى کنند ، در حالى که در کراماتى غرقیم که خدا به ما بخشیده است ; و با صلوات و سلام خدا و فرشتگان مقرّب او ، از ستایش و درود آنها بى نیازیم » .
آنگاه امام فرمایش على(علیه السلام) را شاهد آورد : « بدترین آفریده هاى خدا ، علماى فاسدند که سخنان باطل و بیهوده گفته و حقایق را کتمان مى کنند . خداوند در مورد اینها فرمود: «کسانى که آیات و دلایل روشن ما را که براى هدایت خلق فرستادیم ، پس از آنکه براى مردم در کتاب آسمانى بیان کردیم ، کتمان مى کنند . خداوند آنها را لعنت کرده و جن و انس و فرشته نیز لعن مى کنند » ( بقره/159 )
بصائر از امام صادق(علیه السلام) نقل کرده است: « در کتاب پدرم خواندم: طبق حکم خدا، رهبران مردم دو گونه اند : پیشوایان هدایت و پیشوایان گمراهى . پیشوایان هدایت ، خواست و دستور خدا را بر خواست خود مقدّم مى دارند اما پیشوایان گمراهى ، امر خود را مقدم بر امر خدا مى دانند و حکم خویش را از حکم الله جلو مى اندازند ، چون پیرو هوى و هوس اند و با آنچه در کتاب ( قرآن ) آمده ، مخالفند » .
در تفسیر امام عسکرى(علیه السلام) به نقل از على بن محمد ]امام هادى[ آمده است : « اگر بعد از غیبت قائم ، عالمانى نبودند که به دین خدا بخوانند ، راه او را نشان دهند ، با حجت هاى الهى از دین دفاع کنند ، بندگان ضعیف الایمان را از دام ابلیس و شیطان هاى سرکش نجات دهند و از تله هاى نواصب بِرَهانند ، همه از دین خدا مرتد مى شدند ، این ها عالمانى هستند که قلوب شیعیان ضعیف الایمان را حفظ مى کنند ، همانطورکه سکاندار ، کشتى را از غرق شدن حفظ مى کند . اینان نزد خدا برترین افرادند » .
کافى از مفضل بن عمر آورده است : ابو عبد الله(علیه السلام) به من فرمود : « دانشت را بنویس و میان برادرانت منتشر کن . بعد از وفات ، کتاب هایت را براى فرزندانت به ارث بگذار . هرج و مرجى براى مردم پیش خواهد آمد که جز با کتاب هاى خویش ، مأنوس نخواهند بود » .
به تلخیص و ویرایش از دانشنامه امام مهدی- سایت موعودhttps://mouood.org/component/k2/item/9522-
برچسب:
نویسنده: یوسف یوسفی