خـداوند
تبارک و تـعالی چون بخواهد بـه حساب مؤمن رسیدگی کند، کارنامه اش را به
دست راست او دهد و بین خود و او، به حسابش رسیدگی نماید. پس گوید: بنده من!
چنین و چنان کرده ای و فلان و بهمان کار را انجام داده ای! عرض می کند
آری، پروردگار ! من این کارها را کرده ام. خداوند می فرماید: من
آنها را بر تو بخشیدم و تبدیل به کارهای نیک کردم. پس، مردم گویند: سبحان
اللّه ! این بنده حتّی یک گناه هم نداشت؟ این است معنای سخن خداوند عز و
جل: «اما آن کس که نامه اش به دست راست او داده شود زودا که آسان حسابرسی
شود و به سوی کسان خود شادمان برگردد .
خـداوند تـبارک و تـعالی ...
هر گاه بـرای بنده ای بد بخواهد، در حضور مردم از او حسابرسی کند و
محکومش نماید و کارنامه اش را به دست چپ او دهد. این است مراد سخن خداوند
عز و جل که می فرماید: و امّا کسی که نامه اش از پشت سر به او داده شود،
زودا که بگوید وای بر من هلاک شدم و به آتش افروخته در آید، که او در دنیا
نزد کسانش شادمان زیسته بود.
متن حدیث:
الامامُ الصّادقُ علیه السلام:
إنَّ
اللّه َ تَبارَکَ وتَعالی إذا أرادَ أن یُحاسِبَ المُؤمِنَ أعطاهُ
کِتابَهُ بِیَمینِه وحاسَبَهُ فیما بَینَهُ وبَینَهُ ، فیَقولُ : عَبدی ،
فَعَلتَ کَذا وکَذا و عَمِلتَ کَذا و کَذا ! فیَقولُ : نَعَم یا رَبِّ قَد
فَعَلتُ ذلکَ ، فیَقولُ : قَد غَفَرتُها لَکَ وأبدَلتُها حَسَناتٍ، فیَقولُ
النّاسُ: سُبحانَ اللّه ِ أما کانَ لِهذا العَبدِ سَیِّئَةً واحِدَةً ؟! و
هُوَ قَولُ اللّه ِ عز و جل: فَأَمّا مَن اُوتِیَ کِتابَهُ بِیَمینِهِ *
فَسَوْفَ یُحاسَبُ حِسابا یَسیرا * وَ یَنْقَلِبُ إلی أهْلِهِ مَسرورا.