فیلم سینمایی شهر فرشتگان City of Angels

بازهم هالیود و نشان دادن نمایی بسیار پست از فرشتگان الهی همچون فیلم کمدی دگما یا لوژیون و یا کنسانتین که مقام فرشتگان الهی را به بدترین وجهی پایین آورده و تو گویی که نه در تورات نه در انجیل و نه در سخنان پیامبران الهی و از همه مهمتر در فرمایشات الهی چگونه مقام والای فرشتگان و معصونیت آنها از گناهان و مادیات و لذتهای دنیوی نهی شده این همان جاهلیت دوم در آخرالزمان است که هالیود وظیفه آنرا بعهده گرفته و با تمسخر تمام مقدسات سعی در بی ارزش نشان دادن ادیان و خداوند واحد و ملائکه آن را دارد.

شهر فرشتهها (City of Angels) با بازی نیکلاس کیج (Nicolas Cage) است که مآموریت اصلی قبض روح و هدایت ارواح پس از مرگ را عهده دار است و در این مسیر با آدم های مختلف و ماجرای زندگی ایشان آشنا میشود تا آنکه عاشق یک بَشر مونث، پزشک زنی با بازی مگ رایان (Meg Ryan)، می شود؛ اثری که مبتنی بر آموزه های اُمانیستی (Humanism) بر محوریت و اصالت بَشر تاکید ورزیده و فرشته ی مقرب در درگاه الهی را به شوق هم بستری با بَشر مونث به زمین می کشاند و تلاش او برای انسان شدن را به تصویر می کشد؛ فرشته ای اُمانیست که عشق بَشری را به تقرب الهی و حضور در پیشگاه خداوند ترجیح می دهد.

ضمنا این فیلم سانسور شده فیلم اصلی است چرا که در نسخه اصلی آنقدر مفتضح و بی شرمانه است که حتی در صورت کافر بودن کارگردان انتظار میرفت به پیروان ادیان الهی احترام گذاشته و جالب سکوت تمام جامعه دینی غرب در این خصوص است .

اگر چه جای تعجبی ندارد وقتی گفتیم هالیود امپراطوری شیطان است.

قرآن مجید روى هم رفته ویژگیهاى آنها را چنین مى شمرد:
1 ـ فرشتگان موجوداتى عاقل و با شعورند، و «بندگان گرامى خدا هستند»، (بَلْ عِبادٌ مُکْرَمُونَ).
2 ـ «آنها سر بر فرمان خدا دارند و هرگز معصیت او نمى کنند» (لا یَسْبِقُونَهُ بِالْقَوْلِ وَ هُمْ بِأَمْرِهِ یَعْمَلُونَ).
3 ـ آنها وظائف مهم و بسیار متنوعى از سوى خداوند بر عهده دارند:
گروهى حاملان عرشند.
و گروهى مدبرات امرند.
گروهى فرشتگان قبض ارواحند.
و گروهى مراقبان اعمال بشرند.
گروهى حافظان انسان از خطرات و حوادثند.
گروهى مأمور عذاب و مجازات اقوام سرکشند.
گروهى امدادگران الهى نسبت به مؤمنان در جنگها هستند.
و بالاخره، گروهى مبلغان وحى و آورندگان کتب آسمانى براى انبیاء مى باشند که اگر بخواهیم یک یک وظائف و مأموریتهاى آنها را بر شمریم، بحث به درازا مى کشد.
4 ـ آنها پیوسته مشغول تسبیح و تقدیس خداوند هستند، چنان که در آیه 5 سوره «شورى» مى خوانیم: وَ الْمَلائِکَةُ یُسَبِّحُونَ بِحَمْدِ رَبِّهِمْ وَ یَسْتَغْفِرُونَ لِمَنْ فِی الْأَرْضِ: «فرشتگان تسبیح و حمد پروردگار خود را به جا مى آورند، و براى کسانى که در زمین هستند استغفار مى کنند».
5 ـ با این حال، انسان به حسب استعداد تکامل، از آنها برتر و والاتر است، تا آنجا که همه فرشتگان بدون استثناء، به خاطر آفرینش آدم به سجده افتادند، و آدم معلم آنها گشت.
6 ـ آنها گاه به صورت انسان در مى آیند، و بر انبیاء، و حتى غیر انبیاء ظاهر مى شوند، چنان که در سوره «مریم» مى خوانیم: «فرشته بزرگ الهى به صورت انسان موزون بر مریم ظاهر شد» (فَأَرْسَلْنا إِلَیْها رُوحَنا فَتَمَثَّلَ لَها بَشَراً سَوِیّاً).
در جاى دیگر، به صورت انسان هائى بر «ابراهیم» و بر «لوط» ظاهر شدند.
حتى از ذیل این آیات، استفاده مى شود که: قوم «لوط» نیز آنها را در همان اشکال موزون انسانى دیدند.
آیا ظهور، در چهره انسان، یک واقعیت عینى است؟ یا به صورت تمثل و تصرف در قوّه ادراک؟ ظاهر آیات قرآن، معنى اول است، هر چند بعضى از مفسران بزرگ، معنى دوم را برگزیده اند.
7 ـ از روایات اسلامى استفاده مى شود: تعداد آنها به قدرى زیاد است که به هیچ وجه قابل مقایسه با انسان نیست، چنان که در روایتى از امام صادق(علیه السلام)مى خوانیم: هنگامى که از آن حضرت پرسیدند: آیا عدد فرشتگان بیشترند یا انسانها؟ فرمود: «سوگند به خدائى که جانم به دست او است، فرشتگان خدا در آسمانها بیشترند از عدد ذرات خاکهاى زمین، و در آسمان جاى پائى نیست مگر این که: در آنجا فرشته اى تسبیح و تقدیس خدا مى کند».
8 ـ آنها نه غذا مى خورند، نه آب مى نوشند، و نه ازدواج دارند، چنان که در حدیثى از امام صادق(علیه السلام) مى خوانیم: المَلائِکَةُ لایَأْکُلُونَ وَ لایَشْرَبُونَ وَ لایَنْکِحُونَ، وَ إِنَّما یَعِیْشُونَ بِنَسِیمِ الْعَرْشِ: «فرشتگان غذا نمى خورند، آب نمى نوشند و ازدواج نمى کنند، بلکه با نسیم عرش الهى زنده اند»!.
9 ـ آنها نه خواب دارند، نه سستى و غفلت، چنان که على(علیه السلام) در حدیثى چنین مى گوید: فَلَیْسَ فِیْهِمْ فَتْرَةٌ، وَ لا عِنْدَهُمْ غَفْلَةٌ، وَ لا فِیْهِمْ مَعْصِیَةٌ... لایَغْشاهُمْ نَوْمُ الْعُیُونِ وَ لا سَهْوُ الْعُقُولِ، وَ لا فَتْرَةُ الأَبْدانِ، لَمْ یَسْکُنُوا الْأَصْلابَ وَ لَمْ تَضُمُّهُمُ الْأَرْحامُ: «در آنها نه سستى است، و نه غفلت، و نه عصیان... خواب بر آنها چیره نمى گردد و عقل آنها گرفتار سهو و نسیان نمى شود، بدن آنها به سستى نمى گراید ، و در صلب پدران و رحم مادران قرار نمى گیرند».
10 ـ آنها مقامات مختلف و مراتب متفاوت دارند، بعضى همیشه در رکوعند و بعضى همیشه در سجود: وَ ما مِنّا إِلاّ لَهُ مَقامٌ مَعْلُومٌ * وَ إِنّا لَنَحْنُ الصَّافُّونَ * وَ إِنّا لَنَحْنُ الْمُسَبِّحُونَ: «هر یک از ما مقام معلومى دارد * ما همواره صف کشیده منتظر فرمان او هستیم * و پیوسته تسبیح او مى گوئیم».
امام صادق(علیه السلام) مى گوید: وَ إِنَّ لِلّهِ مَلائِکَةً رُکَّعاً إِلى یَوْمِ الْقِیامَةِ وَ إِنَّ لِلّهِ مَلائِکَةً سُجَّداً إِلى یَوْمِ الْقِیامَةِ: «خداوند فرشتگانى دارد که تا روز قیامت در رکوعند، و فرشتگانى دارد که تا قیامت در سجودند»